บทที่ 22 หน้าของบอส?! (2)

“แต่ลูกสาวผมเธอป่วย คุณต้องรอเธอออกจากโรงพยาบาล และผมจะพูดเรื่องนี้ให้เธอรู้ก่อน” ทยุตพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เป็นห่วง ทั้งในใจยังคิดกลุ้มมากมายว่าจะใช้คำพูดแบบไหนพูดให้ปิ่นกานต์เข้าใจดี

“เรื่องนั้นผมจัดการเอง” คลี่ยิ้มที่มุมปากอย่างพึงใจ ในขณะนั้นอาหารที่สั่งไว้ถูกเสิร์ฟมายังโต๊ะพอดี...ซึ่งเป็นการหย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ